Ideeënmaker: Zeven onmogelijke vragen aan Marjolein Oosterheerd

Vind je creativiteit ook boeiend?

Ben je er mee bezig op wat voor manier dan ook?

De link hieronder verwijst naar mijn antwoorden op de zeven onmogelijke vragen gesteld door Sigrid van Iersel.

Sigrid van Iersel is een meesterlijk mensgericht schrijfster en journalist met creatief denken als onderzoekend thema. Daarbij is iedereen meer dan welkom om inspiratie op te doen, te delen en vooral ook om te vertellen.

Behalve dat ik het erg leuk vond om voor haar podium te mogen nadenken over mijn eigen creativiteit, was het een proces dat me waardevolle inzichten heeft opgeleverd. Een van de mooiste dingen die je als mens kunt doen is ideeën bedenken, je zelf verrassen en creëren naar eigen inzicht. Als je er voor gaat zitten met pen en papier om antwoord te geven op deze zeven vragen kan het bijna niet anders dan dat er lichtjes gaan branden langs de wegen die je bewandeld hebt en in de toekomst graag zou willen verkennen. Om kort te gaan: schroom niet en mail Sigrid om jouw antwoorden te formuleren!

Ideeënmaker: Zeven onmogelijke vragen aan Marjolein Oosterheerd

Idea Killers

Vrijdag 25 november 2011. Voor http://ikonderneemhet.nl/

Het is niet alleen je grote zus of collega die het beter weet dan jij. Iedereen weet het beter zodra je een pril idee onder woorden brengt. Tja, wie weet het niet beter. Ik ook. Ik heb gemerkt dat het heel moeilijk is om niet een heleboel vraagtekens te plaatsen als iemand een idee oppert. Zelfs al is het eigenlijk al een heel goed en toepasselijk idee. Het kan immers altijd beter.

Toch is het beter en veel gezelliger om geen “ja maar” te zeggen. Ideeën moeten groeien. Hoe bekend, duur of juist raar ze ook klinken ze zijn de weg naar het beste idee. Een echt nieuw idee ontstaat door een kwantiteit. In een goede brainstorm oordeel je niet. Je zegt wat in je opkomt en laat dat zijn. De woorden “ja maar” ruilen we in voor “ja en”. Sterker nog je gebruikt elkaars ideeën om op nieuwe ideeën te komen. Meeliften heet dat. Juist de ideeën die je raar en onmogelijk vindt brengen je verder op weg naar vernieuwing, want dan pas beginnen je hersenen te kraken. Dan pas ga je uit je comfort zone en komen er mooie ruwe parels tussen alle honderd andere ideeën. Na deze fase van niet oordelen, mag je uiteindelijk wel oordelen. Als je een heleboel ideeën hebt om samen te voegen en uit te kiezen. Eerst divergeren dan convergeren heet dat officieel.

Trouwens ook bij het selectie proces is het nog oppassen geblazen. De neiging om alsnog de voor de hand liggende ideeën te kiezen om uit te werken is groot, want voor nieuwe ideeën is altijd genoeg tegenstand te vinden. Al is het alleen al dat we er geen geld voor hebben. Ja en?

Dat levert dan toch een nieuwe brainstorm vraag op :-)?

Meer creativiteit.

Vrijdag 18 november 2011. Voor http://ikonderneemhet.nl/

Behalve dat creativiteit vaak wordt verward met therapeutisch knutselen, ziet menigeen het als een bijzondere en benijdenswaardige eigenschap van kunstenaars, artiesten, schrijvers, en een enkele verstrooide professor. Deze begiftigde excentriekelingen hebben misschien een meer dan gemiddelde creatieve manier van denken en doen ontwikkeld, maar dat wil niet zeggen dat deze eigenschap alleen aan hen is voorbehouden. Sterker nog, in hun eigen vakgebied is het maar de vraag of alle kunstenaars wel werkelijk zo creatief zijn. Creatieven, met hoofdletter C, leven in alle beroepsgroepen en ieder mens is per definitie creatief. Creativiteit is een menselijke eigenschap en het is juist deze eigenschap waardoor het zo langzamerhand lijkt alsof we mede ons eigen evolutieproces bepalen.

Ons denken gebeurt in essentie via het doorgeven van signalen tussen verschillende hersencellen en hersendelen. Deze signalen kiezen een genuanceerde weg via bepaalde verbindingen. Ze volgen enerzijds bestaande sporen, maar maken ook nieuwe verbindingen aan. Het is mens eigen om op te houden met het bedenken van ideeën zodra er eenmaal een oplossing gevonden is, zodat er meestal geen werkelijke vernieuwing tot stand komt. Om op nieuwe gedachten te komen, maakt men tegenwoordig gebruik van “creatieve denktechnieken”, die rationeel provocatief van karakter zijn of helpend om vrijelijk in een stroom van associaties op te gaan.

Creativiteit bestaat en groeit met elke nieuwe verbinding die in de hersenen gemaakt wordt. Zo kun je het houden op het feit dat je goed in taal bent en niet kan tekenen (of andersom) en dus teken je niet. Maar tekenen, ruimtelijk inzicht oefenen, geeft wellicht een heel andere kijk op een eerder gelezen stuk tekst. Het stemt me euforisch te bedenken dat ik als mens een eindeloze variatie in mezelf ben. Een multi-geest vol tegenstrijdigheden. Een variété en/of een serieus orkest met oneindig veel verschillende karakters en instrumenten. Wat ongelooflijk veel mogelijkheden aan ontwikkeling, belevenissen, verrassingen en potentieel goede ideeën. Een waanzinnig web van kruisbestuivingen in mij! Jemig, moet je je voorstellen wat een potentie aan kennis, kracht en ontwikkeling wij met zijn allen zijn!

Een rijkdom die zo simpel begint met nieuwsgierigheid, aandacht schenken aan de wereld in en om ons heen. Proberen de dingen te zien zoals ze zijn en niet zoals je denkt dat ze zijn. Bovendien is beelddenken, ons voorstellingsvermogen, niet alleen een uniek menselijke capaciteit om dat wat er niet is te visualiseren en daarom de oorsprong van alle uitvindingen en vernieuwing, het is ook de kracht die het mogelijk maakt empathie te voelen voor andere mensen, zonder dezelfde ervaring te hoeven hebben. Dit, samen met het feit dat betrokken zijn bij een creatief proces de mens het gevoel geeft intenser te leven, maakt creativiteit bij uitstek democratisch: Het hoeft niets te kosten en iedereen kan meedoen!

Geen stijl.

vrijdag 29 april 2011

Een poosje geleden werd ik gebeld door het dagblad van het Noorden. De man vroeg me een aantal dingen over creativiteit en ondernemerschap voor een bijlage met dit thema. En ja hoor, twee weken later stonden mijn opmerkingen verwerkt in een stuk getiteld 'friskijkers gevraagd'. Mijn naam en bedrijf, en bijbehorende gedachten, zo in de krant zien staan geeft een magisch gevoel. Daar krulden mijn mondhoeken van omhoog. Het deed me ook denken aan een ander moment in mijn leven dat ik gebeld werd; die keer voor de column kunstlicht in een Ommelandenkrant van de provincie Groningen. Wat stond daar ook allemaal weer in? Ik ging op zoek en vond het zorgvuldig bewaard in een van mijn ordners. Een uitgebreid interview met als conclusie 'De nieuwe Leonardo da Vinci woont in Kantens'.

Destijds was ik helemaal niet trots op deze vergelijking. Ik wist wel dat Leonardo een van de groten is in de kunstgeschiedenis -en het is natuurlijk heel vleiend om daar mee vergeleken te worden al is het maar in de Ommelanden- maar er zijn veel groten in de kunstgeschiedenis. Leonardo hoorde niet bij mijn kamp van groten. Ik had me eigenlijk nooit echt verdiept in die man maar had een vaag beeld van een soort creatieveling die geen standpunt innam. En dat moet als je kunstenaar bent. Je moet een gezicht hebben. Een stijl en het liefst een die herkenbaar is als kunst maar toch vernieuwend. Het is duidelijk, ik worstelde toen met mijn minpunt. Alles ging goed op de kunstacademie. In het vooruitzicht zag ik voor mij een mooie plek op het podium van de kunst. Er was wel een kleine waarschuwing. “Jouw probleem zal niet zijn dat je niet op ideeën komt, maar eerder dat je er teveel hebt”. Ik kon me niet toeleggen op een stijl en op het moment dat die beste Wil Scheltens mij kwam interviewen dacht ik dat ik mijn stijl gevonden had en ik ook een stempel zou gaan drukken op de kunstwereld.

Nu, tien jaar later, kan ik me haast geen groter compliment voorstellen dan deze opmerking aan het einde van het interview. Nee, ik ben niet de nieuwe Leonardo da Vinci maar ik voel me zeer verwant met zijn manier van denken en doen. Dat dat zo is daar ben ik achtergekomen door het boek Denken als Leonardo Da Vinci van Michael J.Gelb.

Een echte aanrader, dit boek. Het is heerlijk bevrijdend en geeft je zoveel meer om van het leven te genieten en ontdekken. Op je eigen wijze!

Nog steeds word ik zo af en toe gek van al mijn gedachten en ideeën die ik graag uit zou willen werken tot mooie geheeltjes zonder de grote verbanden te verliezen. Gelukkig weet ik nu dat openheid ook een hele mooie kant heeft die ik misschien meer en meer als ruimte kan beschouwen, in plaats van het de kop in drukken, omdat andere mensen mijn “schilderijen” niet zouden kunnen herkennen als Oosterheerds.

Zoals blijkt, valt over kunst en creativiteit nog heel veel te zeggen. Daar kom ik op terug!

Tien jaar geleden in de krant:

https://docs.google.com/viewer?a=v&pid=explorer&chrome=true&srcid=0B7Y3hT1v74jCMDdiZjEwZDAtNzQzNC00NzRkLWJlMTYtMDZhOTQ0MzNlZjg3&hl=en

Het is de hoogste tijd.

woensdag 30 maart 2011.
 
Klevende gekleurde papiertjes zijn niet alleen bij brainstorms een handige tool maar ook om dingen die je wilt of moet doen op te schrijven en op je deur te plakken. Een deur waar je dagelijks doorheen gaat. Zo nu en dan moet ik halt houden voor die deur want het is dan weer een gezellig gekleurde visuele samenhang geworden. De teksten wekken mijn alertheid niet meer.Daar was het voor bedoeld. Stop en schiften. Wat heb ik gedaan en kan worden verfrommeld? Welke hebben nog waarde na de tijd, die met ervaringen en wijsheid is verstreken? Die van waarde plan ik in mijn agenda of plak ik terug. En de ideeën die de tijd niet doorstaan hebben verfrommel ik ook. Al tijden na deze praktische ingreep blijven er drie dezelfde post-its over die ik terug plak op de deur:

1. Langs gaan bij fablab. De drie d printer in werkelijkheid, dat prikkelt m’n verbeelding en wat te denken over een prototype mogelijkheid na een brainstorm.

2. De naam van een man die mijn beste schilderij gekocht heeft. Ik niet weet waar hij woont. Uitzoeken dus. Het schilderij is mijn topstuk. Ik mis het schilderij en wil het graag laten zien aan mijn vriendin.

3. Blog:
Het is de hoogste tijd, prevelen mijn gedachten hardop. Ik moet nu eindelijk eens wat schrijven op mijn blog. Ik probeer het in mijn agenda te plannen. Zo te zien wordt het dan aankomende week, of zelfs later. Wanneer dan? Nu dus.

Het is niet dat ik niets heb om over te schrijven. Het is meer dat ik teveel heb om over te schrijven betreft creativiteit. In mijn hoofd dwarrelt het krullen en andersoortige lijnen die los hangen maar elkaar ook vinden. Soms zelfs, zie ik geweldige compleet nieuwe gedachten over creativiteit. Helder. Maar in alle thema’s binnen het thema creatief denken vind ik het momenteel lastig een thema apart te nemen en daar een mooi rond verhaal over te vertellen. Tja, het is een gave, te veel en holistisch denken. En wat doen we ermee? Nou eerst vertellen dat dit de stand van zaken is, zodat ik het papiertje blog kan verfrommelen en met plezier een nieuwe Blogspot aan kan maken ;-)…..

www.geledrop.blogspot.com

Een blog van een goed stel mensen, met gedachten over onder andere gele ideeën (Gele ideeën zijn fantastische ideeën en niet direct uitvoerbaar) en hoe deze gele ideeën praktijk moeten vinden of al in de geest van deze tijd gewoonweg zijn……..

De waarde van creativiteit.

woensdag 12 januari 2011

Deze Blog gaat over de waarde van creativiteit in de ruimste zin van beide woorden en hun samenhang. Creativiteit als menselijke eigenschap dat elk vakgebied overschrijdt en de waarde uitgedrukt op alle mogelijke manieren en in alle mogelijke contexten. Ik ga hier over schrijven vanuit mijn ervaring als kunstnaar, ervaring met mijn huidige bedrijf Creativity at work, naar aanleiding van gelezen boeken over creativiteit, discussies die zich afspelen in de Linkedin groepen rondom creatief denken en innovaties, gesprekken met de buurman, een interview met mensen “op straat”, wetenschappelijk onderzoek, creativiteit in de kunst, creativiteit in de geschiedenis, toekomst, economie, in het bedrijf, op school, waarde van creativiteit in de samenleving, in een persoonlijk leven, en mijn gedachten onder de eureka douche.