Vrijdag 18 november 2011. Voor http://ikonderneemhet.nl/
Behalve dat creativiteit vaak wordt verward met therapeutisch knutselen, ziet menigeen het als een bijzondere en benijdenswaardige eigenschap van kunstenaars, artiesten, schrijvers, en een enkele verstrooide professor. Deze begiftigde excentriekelingen hebben misschien een meer dan gemiddelde creatieve manier van denken en doen ontwikkeld, maar dat wil niet zeggen dat deze eigenschap alleen aan hen is voorbehouden. Sterker nog, in hun eigen vakgebied is het maar de vraag of alle kunstenaars wel werkelijk zo creatief zijn. Creatieven, met hoofdletter C, leven in alle beroepsgroepen en ieder mens is per definitie creatief. Creativiteit is een menselijke eigenschap en het is juist deze eigenschap waardoor het zo langzamerhand lijkt alsof we mede ons eigen evolutieproces bepalen.
Ons denken gebeurt in essentie via het doorgeven van signalen tussen verschillende hersencellen en hersendelen. Deze signalen kiezen een genuanceerde weg via bepaalde verbindingen. Ze volgen enerzijds bestaande sporen, maar maken ook nieuwe verbindingen aan. Het is mens eigen om op te houden met het bedenken van ideeën zodra er eenmaal een oplossing gevonden is, zodat er meestal geen werkelijke vernieuwing tot stand komt. Om op nieuwe gedachten te komen, maakt men tegenwoordig gebruik van “creatieve denktechnieken”, die rationeel provocatief van karakter zijn of helpend om vrijelijk in een stroom van associaties op te gaan.
Creativiteit bestaat en groeit met elke nieuwe verbinding die in de hersenen gemaakt wordt. Zo kun je het houden op het feit dat je goed in taal bent en niet kan tekenen (of andersom) en dus teken je niet. Maar tekenen, ruimtelijk inzicht oefenen, geeft wellicht een heel andere kijk op een eerder gelezen stuk tekst. Het stemt me euforisch te bedenken dat ik als mens een eindeloze variatie in mezelf ben. Een multi-geest vol tegenstrijdigheden. Een variété en/of een serieus orkest met oneindig veel verschillende karakters en instrumenten. Wat ongelooflijk veel mogelijkheden aan ontwikkeling, belevenissen, verrassingen en potentieel goede ideeën. Een waanzinnig web van kruisbestuivingen in mij! Jemig, moet je je voorstellen wat een potentie aan kennis, kracht en ontwikkeling wij met zijn allen zijn!
Een rijkdom die zo simpel begint met nieuwsgierigheid, aandacht schenken aan de wereld in en om ons heen. Proberen de dingen te zien zoals ze zijn en niet zoals je denkt dat ze zijn. Bovendien is beelddenken, ons voorstellingsvermogen, niet alleen een uniek menselijke capaciteit om dat wat er niet is te visualiseren en daarom de oorsprong van alle uitvindingen en vernieuwing, het is ook de kracht die het mogelijk maakt empathie te voelen voor andere mensen, zonder dezelfde ervaring te hoeven hebben. Dit, samen met het feit dat betrokken zijn bij een creatief proces de mens het gevoel geeft intenser te leven, maakt creativiteit bij uitstek democratisch: Het hoeft niets te kosten en iedereen kan meedoen!
Deze Blog gaat over de waarde van creativiteit in de ruimste zin van beide woorden en hun samenhang. Creativiteit als menselijke eigenschap dat elk vakgebied overschrijdt en de waarde uitgedrukt op alle mogelijke manieren en in alle mogelijke contexten.
Posts tonen met het label ideeen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ideeen. Alle posts tonen
donderdag 1 december 2011
Geen stijl.
vrijdag 29 april 2011
Een poosje geleden werd ik gebeld door het dagblad van het Noorden. De man vroeg me een aantal dingen over creativiteit en ondernemerschap voor een bijlage met dit thema. En ja hoor, twee weken later stonden mijn opmerkingen verwerkt in een stuk getiteld 'friskijkers gevraagd'. Mijn naam en bedrijf, en bijbehorende gedachten, zo in de krant zien staan geeft een magisch gevoel. Daar krulden mijn mondhoeken van omhoog. Het deed me ook denken aan een ander moment in mijn leven dat ik gebeld werd; die keer voor de column kunstlicht in een Ommelandenkrant van de provincie Groningen. Wat stond daar ook allemaal weer in? Ik ging op zoek en vond het zorgvuldig bewaard in een van mijn ordners. Een uitgebreid interview met als conclusie 'De nieuwe Leonardo da Vinci woont in Kantens'.
Nu, tien jaar later, kan ik me haast geen groter compliment voorstellen dan deze opmerking aan het einde van het interview. Nee, ik ben niet de nieuwe Leonardo da Vinci maar ik voel me zeer verwant met zijn manier van denken en doen. Dat dat zo is daar ben ik achtergekomen door het boek Denken als Leonardo Da Vinci van Michael J.Gelb.
Een echte aanrader, dit boek. Het is heerlijk bevrijdend en geeft je zoveel meer om van het leven te genieten en ontdekken. Op je eigen wijze!
Nog steeds word ik zo af en toe gek van al mijn gedachten en ideeën die ik graag uit zou willen werken tot mooie geheeltjes zonder de grote verbanden te verliezen. Gelukkig weet ik nu dat openheid ook een hele mooie kant heeft die ik misschien meer en meer als ruimte kan beschouwen, in plaats van het de kop in drukken, omdat andere mensen mijn “schilderijen” niet zouden kunnen herkennen als Oosterheerds.
Zoals blijkt, valt over kunst en creativiteit nog heel veel te zeggen. Daar kom ik op terug!
Tien jaar geleden in de krant:
Een poosje geleden werd ik gebeld door het dagblad van het Noorden. De man vroeg me een aantal dingen over creativiteit en ondernemerschap voor een bijlage met dit thema. En ja hoor, twee weken later stonden mijn opmerkingen verwerkt in een stuk getiteld 'friskijkers gevraagd'. Mijn naam en bedrijf, en bijbehorende gedachten, zo in de krant zien staan geeft een magisch gevoel. Daar krulden mijn mondhoeken van omhoog. Het deed me ook denken aan een ander moment in mijn leven dat ik gebeld werd; die keer voor de column kunstlicht in een Ommelandenkrant van de provincie Groningen. Wat stond daar ook allemaal weer in? Ik ging op zoek en vond het zorgvuldig bewaard in een van mijn ordners. Een uitgebreid interview met als conclusie 'De nieuwe Leonardo da Vinci woont in Kantens'.
Destijds was ik helemaal niet trots op deze vergelijking. Ik wist wel dat Leonardo een van de groten is in de kunstgeschiedenis -en het is natuurlijk heel vleiend om daar mee vergeleken te worden al is het maar in de Ommelanden- maar er zijn veel groten in de kunstgeschiedenis. Leonardo hoorde niet bij mijn kamp van groten. Ik had me eigenlijk nooit echt verdiept in die man maar had een vaag beeld van een soort creatieveling die geen standpunt innam. En dat moet als je kunstenaar bent. Je moet een gezicht hebben. Een stijl en het liefst een die herkenbaar is als kunst maar toch vernieuwend. Het is duidelijk, ik worstelde toen met mijn minpunt. Alles ging goed op de kunstacademie. In het vooruitzicht zag ik voor mij een mooie plek op het podium van de kunst. Er was wel een kleine waarschuwing. “Jouw probleem zal niet zijn dat je niet op ideeën komt, maar eerder dat je er teveel hebt”. Ik kon me niet toeleggen op een stijl en op het moment dat die beste Wil Scheltens mij kwam interviewen dacht ik dat ik mijn stijl gevonden had en ik ook een stempel zou gaan drukken op de kunstwereld.
Nu, tien jaar later, kan ik me haast geen groter compliment voorstellen dan deze opmerking aan het einde van het interview. Nee, ik ben niet de nieuwe Leonardo da Vinci maar ik voel me zeer verwant met zijn manier van denken en doen. Dat dat zo is daar ben ik achtergekomen door het boek Denken als Leonardo Da Vinci van Michael J.Gelb.
Een echte aanrader, dit boek. Het is heerlijk bevrijdend en geeft je zoveel meer om van het leven te genieten en ontdekken. Op je eigen wijze!
Nog steeds word ik zo af en toe gek van al mijn gedachten en ideeën die ik graag uit zou willen werken tot mooie geheeltjes zonder de grote verbanden te verliezen. Gelukkig weet ik nu dat openheid ook een hele mooie kant heeft die ik misschien meer en meer als ruimte kan beschouwen, in plaats van het de kop in drukken, omdat andere mensen mijn “schilderijen” niet zouden kunnen herkennen als Oosterheerds.
Zoals blijkt, valt over kunst en creativiteit nog heel veel te zeggen. Daar kom ik op terug!
Tien jaar geleden in de krant:
Abonneren op:
Posts (Atom)
